Spoedgevallen

Voor spoedgevallen 's avonds, 's nachts of in het weekend kunt u ook buiten de normale openingstijden altijd een spoedafspraak maken bij de dienstdoende dierenarts via (0512) 513627 of kijk hier voor de dienstregeling en bel rechtstreeks.
Adres:
Dierenziekenhuis Drachten
De Bolder 74, 9206 AR Drachten
tel. 0512-513627
info@dierenziekenhuisdrachten.nl

Webcam

Ga naar de live webcam's

Webshop

Ga naar de webshop

Homepage

Ga terug naar de homepage

Facebook

Bezoek onze facebook pagina

Gastenboek

Ga naar ons gastenboek

Algemene voorwaarden

Lees onze voorwaarden
  • Bolder 74
  • honden (1)
  • honden (8)
  • katten (3)
  • konijnen (3)
  • vogels (2)



 

Inleiding
Bij oudere katten zien we regelmatig schildklierproblemen. De klachten variëren sterk. Meestal is er sprake van een slechte vacht, vermagering en toch een goede eetlust.

De schildklier
De schildklieren liggen voor in de hals net onder het strottenhoofd. Bij de kat zijn ze zo klein dat ze normaal niet te voelen zijn. De schildklieren maken het schildklierhormoon. Dit hormoon stuurt de stofwisseling in het hele lichaam.

 

Oorzaak
Bij oudere katten vinden we soms gezwellen van de schildklieren. Deze zijn bijna altijd goedaardig (98%), maar kunnen meer hormoon maken dan de kat nodig heeft. De stofwisseling raakt hierdoor van slag en het dier wordt ziek.

 

Verschijnselen
Meestal is er sprake van vermagering ondanks een goede eetlust. De vacht wordt dof en onverzorgd en de dieren drinken en plassen meer. Het gedrag kan veranderen, de dieren zijn hyperactief en soms ongedurig. Inwendig kunnen darmproblemen ontstaan, wat zich uit via braken of diarree. Het dier kan soms hartklachten krijgen doordat het hart overbelast raakt.

 

Diagnose
Uit het bovenstaande zal duidelijk zijn dat er niet een verschijnsel is, waardoor we met zekerheid kunnen zeggen dat het dier een schildklierprobleem heeft. Verder onderzoek is dus nodig. Het eerste wat we doen is een algeheel lichamelijk onderzoek. We letten hierbij op de conditie van het dier, luisteren naar zijn hart en voelen naar de schildklieren. Als de schildklieren te voelen zijn, zijn ze te groot. Dit betekent echter niet altijd dat er teveel hormoon geproduceerd wordt. Om dit vast te stellen nemen we een bloedmonster waarin de hoeveelheid schildklierhormoon bepaald wordt. Dit geeft zekerheid over de werking van de schildklier. Bij oudere patiënten is het verstandig om meteen lever- en nierfunctie na te laten kijken om een beter idee te krijgen over de conditie van de kat. Dit bloedonderzoek kunnen we in het Dierenziekenhuis uitvoeren met behulp van de VetScan; de uitslag is binnen korte tijd bekend, u kunt hier dus gewoon even op wachten.

 

Behandeling
Er zijn twee manieren om de ziekte te behandelen. Ten eerste zijn er medicijnen die de hormoonproductie kunnen afremmen. Het is moeilijk om hiermee weer een normale schildklierfunctie te bereiken en het effect is wisselend. Herhaald bloedonderzoek is nodig om de juiste dosering vast te stellen. Als de behandeling succesvol is moet het dier levenslang medicijnen krijgen. Ten tweede is het mogelijk om de aangetaste schildklier(en) operatief te verwijderen. Dit geeft goede resultaten.

De beste oplossing is een combinatie van beide; eerst medicijnen om het dier in een betere conditie te brengen en dan (na +/- 2 weken) opereren. Als één schildklier wordt verwijderd, kan de andere voldoende hormoon produceren voor een normaal leven. Als beide klieren eruit gehaald zijn moet de kat meestal levenslang hormoontabletten krijgen.

 

Bijwerkingen en complicaties
De tabletten kunnen braakklachten en verlies van eetlust veroorzaken. De operatie kent, naast de gebruikelijke operatierisico's, 2 dingen die bijzondere aandacht vragen. In de eerste plaats ligt de bijschildklier tegen de schildklier aan en mag niet mee verwijderd worden, omdat er anders een ernstige verstoring van de kalkhuishouding ontstaat. Ten tweede loopt de stembandzenuw vlak langs de schildklier en ook deze moet ontweken worden. Beide zaken geven bij een zorgvuldige operatietechniek geen problemen.

Een zeldzaam probleem is het zogenaamde ectopische schildklierweefsel, dit wil zeggen schildklierweefsel wat zich op een andere plaats dan de gewone schildklieren bevindt. In enkele gevallen kan ook dit weefsel, na verwijdering van de gewone klieren, toch nog teveel hormoon produceren. Opsporing hiervan is lastig, de beste behandeling is dan met schildklierremmers.

 

Samenvatting
Schildklierklachten kunnen het leven van een oudere kat danig in de war schoppen. De aandoening is goed behandelbaar en heeft ook op de langere termijn gunstige vooruitzichten. De beste behandeling is operatief. Deze ingreep wordt, mits zorgvuldig uitgevoerd, ook door het oudere dier goed verdragen.