Ons konijn (witte Wener) heeft voor de 2-e x een voorpoot (spontaan) gebroken, en kan nu alleen nog maar moeilijk lopen-schuivelen. Ze struikeld vaak met de achterpoten over de voorpootjes die blijven hangen. Heel sneu om te zien, al lijkt ze er geen echte last van te hebben, maar dat vind ik moeilijk inschatten.
Na 2 -3 weken pijnstilling en 3 weken zonder is er nog geen enkele verbetering. Zij eet/drinkt/poept normaal (oke eet wat minder dan voorheen, maar was ook wel wat te zwaar). Het lijkt nu wel of ook 1 achterpoot ooit gebroken is geweest. Hij zit iets scheef onder het lijf. We doen echt geen rare dingen met het konijn, de breuken zijn echt spontaan, ws agv rare sprongen in het hok??? Ze hebben een groot buitenhok.
Maar mijn vraag is nu...is dit een konijn-waardig bestaan? Voor mezelf en de kinderen wil ik niets liever dan het konijn in leven houden, maar als ik zie dat zij voornamelijk nog maar ligt, niet meer boven in het nachthok komt en niet zelf de trappen op en af komt en zo vooruit schuiveld heb ik wel met haar te doen. Wie heeft tips? Adviezen?

de laatste x liep het konijn tegen de zijkant van het deurtje aan. (rende) ze liep van buiten naar binnen, en hop meteen een gebroken voorpoot...Het is niet zo dat wij met het konijn(tje) gooien en haar laten vallen, maar er gebeurt aldoor iets in en om het hok waardoor het de pootjes breekt. Dit bedoel ik met \\\"spontaan\\\". Het andere konijn is veel wilder en springt veel meer, maar die heeft nooit zulke ongelukken. Maar de grote vraag is: is een konijn wat kreupel is (dus moeizaam hipt en loopt/schuiveld,) maar wat wel gewoon eet, drinkt, keuteld en het andere konijn likt, zielig?