Dagboek

In het dagboek van Dierenziekenhuis Drachten zullen wekelijks een aantal medewerkers hun bijdrage leveren.

10 oktober 2011 (door Theresa)

Op 2 november 2011 komt Mieke, een schildpad met witte poes, op de praktijk. Mieke vertoont de laatste maanden wat vreemd gedrag waarbij ze veel miauwt, haar achterste omhoog duwt en rond de genitaliën likt. Haar baasje wordt inmiddels wat moe van deze activiteiten en vraagt om raad.
Nu is Mieke op zich al een hele speciale poes. Ze is namelijk een driekleur maar heeft aan de buitenkant mannelijke kenmerken. Aangezien normaal gesproken alleen vrouwelijke katten drie vachtkleuren kunnen hebben is hier iets in de ontwikkeling niet helemaal goed gegaan.
Kleur wordt bepaald door de vrouwelijke genen. Hier hebben poezen gewoonlijk 2 verschillende van en katers maar 1. Dit is de reden dat (naast wit) er bij poezen nog twee andere kleuren kunnen voorkomen en u raad het al: bij katers maar 1.
De grote vraag was dus even of Mieke die als kater gecastreerd was, niet stiekem nog vrouwelijke hormonen maakte die voor krols-achtig gedrag zorgden. Bij het voelen in haar buik was net achter de blaas een wat harde, iets knobbelige dikte te voelen.
Echo-onderzoek kon ons niet vertellen wat dit voor dikte was, dus werd er met een hele dunne naald in geprikt en de inhoud onder de microscoop bekeken. Deze inhoud bleek ontstekingscellen te bevatten die we nogal eens in pus aantreffen. In overleg het baasje is er toen besloten om Mieke toch maar te opereren en te kijken wat er aan de hand was.
Tijdens de operatie bleek dat Mieke toch vrouwelijke geslachtsorganen in haar buikje had. Haar baarmoeder was voor een deel aangelegd en dit deel was gaan ontsteken. Mieke, die ooit als kater gecastreerd was, had dus een baarmoederontsteking!
De baarmoeder is verwijderd en inmiddels is Mieke aan het herstellen van de operatie. Ze komt over een paar dagen weer langs voor de wondcontrole. Dan maar eens informeren of de vreemde gedragingen ook verdwenen zijn…

24 oktober 2011 (door Jantsje)

Vandaag kwam bij mij in de spreekkamer een zielig kijkende witte poes Luna. Ze had wat kwijl aan het bekje, tranende ogen en ging kokhalzend met het kopje plat op de tafel liggen.
Ik besloot eerst haar bekje maar eens te inspecteren. En wat zag ik? Een zwart draadje hing uit de bek. Eraan trekken ging niet, dat deed pijn en het draadje schoof nog niets op.
Het baasje bleek thuis naaigaren en naald gebruikt te hebben.
Dan maar een röntgenfoto maken om te kijken of er een naald zit en zo ja waar. Was die in de maag of in de slokdarm of nog ergens anders terechtgekomen?
Op de foto zagen we de naald ergens ter hoogte van de hals.
Luna werd onder narcose gebracht en vervolgens vonden we met behulp van kijkapparatuur na enig zoeken langs de draad de naald met het oog in de basis van de tong! Door hem voorzichtig al omkerend naar voren te trekken kwam hij eruit zonder verdere schade aan te richten!
Gelukkig voor Luna, hopelijk heeft ze er van geleerd en zal ze nu niet meer zomaar met naalden spelen. Het baasje zorgt er nu ook wel voor dat ze die goed opbergt.
 

11 juli 2011

Zwerfpoezen

Dit weekend werden er twee zwerfpoezen (waarvan 1 met kitten) binnengebracht in het Dierenziekenhuis.

Poes nummer 1 was een poesje dat aan het bevallen was. Eigenaar onbekend. De mensen bij wie de poes asiel had gezocht vonden haar in de tuin met een pasgeboren kitten. Ze was aan het bevallen van nog een kitten, maar dit poesje bleek klem te zitten en al te zijn overleden. 

Aangekomen bij het Dierenziekenhuis werd de moederpoes door dierenarts Theresa van der Meulen verlost van het klemzittende kitten. Omdat het in het asiel te druk was om de moederpoes te komen halen werden moeder en kind voor het weekend opgenomen in de kattenopname.

Poes nummer 2 werd door de Dierenambulance gebracht. De jonge cyperse met witte poes was met niesziekteverschijnselen gevonden in een weiland tussen de paarden in de buurt van Oosterwolde. Ook van deze poes is geen eigenaar bekend. Deze kat liet zich niet gemakkelijk benaderen, zij is waarschijnlijk geen mensen gewend. Poes werd in quarantaine geplaatst en behandeld met antibiotica en pijnstillers.

Vandaag worden de poezen opgehaald door het dierenasiel. Daar zullen ze wachten op hun oude of een nieuwe baas.

24 juni 2011

Bijzonder opname patientje

Dit is Frits, hij is een pantherkameleon van ongeveer 3.5 jaar oud. Afgelopen week bracht hij zijn tijd door bij ons in de opname.
Soms is het een humeurig kereltje, vooral als hij (volgens hem) te lang moet wachten op zijn krekelbuffet. Zodra hij dit krijgt voorgeschoteld
zijn deze dan ook binnen een aantal seconden verslonden.

Frits is bij ons in de opname gekomen omdat hij een prolaps had.
Een prolaps is het naar buiten keren (het uitstulpen via een opening, in dit geval de cloaca) van weefsel op een plaats waar dat niet hoort.
De prolaps is door middel van vast hechten weer verholpen.
Na een aantal dagen konden de hechtingen verwijderd worden en moesten we in spanning afwachten of de kwaal ook terug zou komen.

Gelukkig was niet het geval en kon Frits weer lekker naar huis!
 

6 mei 2011

Iedereen kent wel van die kleine hondjes die met 4 poten tegelijk omhoog staan te springen uit enthousiasme. Dit keer trof ik een kruising Mastino Napoletano x Duitse dog van maar liefst 60 kilo die op dezelfde wijze voor de balie stond te springen om zichzelf te melden. Voor een koekje wilde ze wel even stil blijven staan om zich luidkeels te melden met een gepaste woef! Hoi, ik ben Senna en ben hier met mijn baasje, dat is die man op de achtergrond. Senna kwam de laatste ma

anden geregeld in het Dierenziekenhuis voor bloedonderzoek in verband met een te traag werkende schildklier.

Gelukkig voor Senna zijn die problemen inmiddels goed onder controle met behulp van medicijnen. Deze keer kwam ze voor haar jaarlijkse check-up en werd ze ingeënt. Zoals te zien op de foto komt ze nog steeds met veel plezier bij ons langs!

26 april 2011

Dat onze service soms wel heel erg ver gaat mag uit het onderstaand verhaal van Karen van der Horst blijken:

Op 24 april was ik samen met mijn honden vanuit mijn werk in het Dierenziekenhuis op weg naar mijn moeder, die was jarig. Ik had met het Dierenpension Drachten afgesproken dat ik de kat Mickey naar ze toe zou brengen die bij ons een paar dagen was opgenomen omdat ze zich niet lekker voelde. Omdat er auto's achter mij zaten had ik bijtijds mijn knipperlicht naar links uitgedaan om zo kenbaar te maken dat ik wilde gaan afslaan (de afslag was zeker nog 100meter verder). Ik kon dus netjes afremmen en linksaf gaan. Plots was daar een harde klap en mijn auto kreeg een zet en ik stond met de neus de kant op waar ik vandaag was gekomen. Hondjes in paniek, de kat die ik in zijn mandje vervoerde in paniek en boos op een paar honden die op zijn huisje stonden en ik had echt zoiets, huh wat is er gebeurd?????????
Uit getuigen verklaring heb ik vernomen dat ik was aangereden door een motorrijder. Deze jongen negeerde de remlichten van de 2e auto achter mij en vond het nodig om nog te gaan inhalen want hij reed al met een behoorlijke vaart. Ik heb geen motorrijder gezien alleen een motor die kapot op de grond lag en de bestuurder die iets verderop lag. Hij heeft waarschijnlijk erg veel geluk gehad want hij kon zijn armen, benen nog gewoon bewegen en was bij kennis.

Het meest vervelende van dit verhaal is dat mijn autootje nu total-loss is.
Met mij en de hondjes gaat het verder prima. 

En dan nu maar hopen voor de motorrijder dat Karen niet ineens artikel 6:162 lid 2  van het Burgerlijk Wetboek voelt opkomen!
 

23 april 2011

Prins-heerlijk

Afgelopen week hadden we erg mooi weer. Aan de ene kant vervelend voor alle honden en katten die nog met een winterjas lopen maar aan de andere kant kan je met deze temperaturen wel weer genieten van waterpret om zo de hondjes wat verkoeling te geven.
Prins onze kleine chihuahua zit al een dikke week bij ons in de opname omdat hij een gebroken kaak heeft. Natuurlijk komt hij met regelmaat uit zijn hokje om zijn behoeftes te doen maar voor de rest is hij niet zo van de lichaamsbeweging. Tja, een echte Prins wordt natuurlijk wel op handen gedragen!
Nadat we andere hondjes al hadden laten genieten van frollicjes happen onder water, was het de beurt aan Prins. Met zo’n kap om kan je natuurlijk niet goed drijven dus met hulp van de zwemjuf Jeltje heeft Prins fijn een paar rondjes kunnen peddelen en zo heeft ook hij kunnen genieten van het mooie weer en heeft hij weer een portie lichaamsbeweging achter de rug. Lekker afgedroogd kon hij weer Prins-heerlijk in zijn opname hokje een dutje doen.
 

4 april 2011

Zomertijd

De zomertijd is weer ingegaan, de klok een uurtje vooruit. Voor de een is het geen enkel probleem om zich aan te passen, een ander doet er weken over om in het goeie ritme te komen. Zelf behoor ik tot die laatste groep. Normaal slaap ik de hele nacht door, zodra mijn hoofd het kussen raakt totdat de wekker gaat. Omdat ik na het omzetten van de klok een uur vroeger naar bed ga word ik al na een paar uur uitgeslapen wakker. Naar beneden, even wat drinken, weer in bed, kwartiertje slapen, weer wakker worden. Dat herhaalt zich tot een uur of 5 in de morgen, dan pas val ik in een diepe slaap. Maar dan gaat de wekker om half zeven en strompel ik gebroken uit bed. Daarna blijk ik niet de enige te zijn die last heeft van het tijdsverschil.
Beneden ligt de hond languit op de bank. Normaalgesproken staat ze al kwispelend onder aan de trap, nu kijkt ze me aan met een blik alsof ze wil zeggen “ben je daar nou al weer” en geeft ze een diepe zucht. De papegaai zit met de kop in de veren en doet niet eens een oog open als ik haar goedemorgen wens. Alleen de kat is blij om me te zien, maar ja, katten leven vooral ’s-nachts dus valt het niet zo op. Bovendien is mijn oude Rooie zo dement als wat en leeft toch al een chaotisch leven waarin besef van tijd al lang verdwenen is. Zo kan hij om het kwartier komen bedelen om wat lekkers uit een blikje, terwijl 1x per dag de gewoonte is. Maar dan is hij weer vergeten dat hij al wat gehad heeft. Hij blijft net zo lang aandringen tot ik aan me zelf ga twijfelen en hem nog maar een beetje geef (kan natuurlijk ook gewoon slimmigheid zijn in plaats van dementie). Al met al wordt hij er niet slanker op om het maar voorzichtig uit te drukken.

Vanmorgen werd ik voor het eerst sinds ruim 1 week na een lange nacht slapen wakker van de wekker, stond de hond weer onder aan de trap te kwispelen, begon de papegaai aan haar bak te rammelen toen ik naar beneden kwam en brak ik zoals gewoonlijk weer bijna mijn nek over de hongerige Rooie. Gelukkig, iedereen heeft z’n ritme weer gevonden en vanaf nu kunnen we pas echt gaan genieten van het feit dat de lente is begonnen.

28 maart 2011

“Alien” in de buik?

Zaterdagmorgen dienst en gelijk belde de baas van Caja, ze was doodziek. Ze ligt in haar mand en wil/kan niets meer. Doet niets anders meer dan braken. Bij onderzoek blijkt dat ze veel pijn voor in haar buik heeft. We hebben gelijk een echo van de buik gemaakt. Daar blijkt een vreemde dikte bij de lever(zie plaatje) te zitten en geen galblaas.

Gezien het feit dat ze zo ziek is en zo’n pijn heeft is er direct een operatie nodig. Ze krijgt een infuus in en een speciale narcose die haar zo min mogelijk belast, want ze is koortsig, uitgedroogd van het braken en al wat op leeftijd.

Bij deze operatie vind ik een hele grote strak gespannen galblaas met iets wonderlijks erin. Bij het naar buiten tillen komt er een klein scheurtje in waaruit een slijmerige bol komt.Dit is een slijmerig omhulsel met daarin een ingedroogde bol zwartgroene gal. Dus net op tijd, want als dit spontaan kapot was gegaan had Caja een buikvliesontsteking gekregen met alle gevolgen van dien!!

Nu nog voorzichtig de galblaas verwijderen en de galgang ledigen en weer aan elkaar hechten. Daarna de buikwond sluiten. Caja blijft nog even ’s middags om verder bij te komen aan het infuus en mag om 5 uur ’s middags naar huis, ze gaat weer lopend de deur uit.Thuis maar verder genezen. Baasje is heel blij, want die is ook nog jarig!!! Dus toch nog een echt kado, ook al begon de dag niet zo mooi.

26 maart 2011 

Chow Chow op vakantie!

Een van de hotelkamers is sinds een aantal dagen in gebruik genomen door Beertje de Chow Chow.
Hij is een echte gentleman van 6,5 jaar jong. Het liefste laat hij zich de hele dag in de watten leggen, zijn wil is volgens hemzelf ook de wet! (beetje verwend is hij zeker wel !)
Wij van dierenhotel de Bolder hebben onze handen er vol aan. Als hij lekker buiten op de speelplek is geweest, speelt hij een spelletje met de assistente als hij weer naar binnen moet.
Het is een grappig gezicht,

De assistente gaat met een stukje kaas naar buiten, want voor een stukje kaas doet Beertje bijna alles heeft het baasje gezegd.
Roepen, roepen en nog eens roepen maar Beertje rent van de ene kant van de speelplek naar de andere kant.
O wat een lol heeft Beertje hierom!
Hij ziet het als een heel leuk spelletje, ik ren weg en de assistente komt wel achter mij aan om mij te vangen.
Het duurt dan ook een aantal minuten voordat de assistente Beertje aan de riem heeft en weer in de hotel kamer heeft onder gebracht. Moe en voldaan doet Beertje dan een lekker slaapje.

Beertje blijft nog een aantal dagen in ons Dieren Hotel. Aan het einde van zijn vakantie gaat Beertje ook nog even langs in bij het kuuroord van de praktijk. (trimsalon de Bolder)
Even lekker in het ‘bubbel’ bad, nageltjes knippen en natuurlijk de haren mooi geborsteld en in een leuke vlotte coupe geföhnd.
Dus een echte VIP behandeling en vakantie heeft Beertje zeker wel gekregen in het Dieren Hotel.

=====

3 Juni
Bij oudere katten komen relatief vaak problemen tengevolge van te hoge bloeddruk voor. Helaas onderkennen dierenartsen pas de laatste jaren dit verborgen probleem. Hoewel bij mensen vrijwel altijd standaard bij elk doktersbezoek de bloeddruk wordt opgemeten is dit bij dieren nog niet zo. Bij honden gebeurt dit zelden omdat hoge bloeddruk bij honden maar uiterst zelden voorkomt. Bij katten gebeurde dit niet omdat met alleen een bloeddruk manchet en een stethoscoop de bloeddruk niet vast te stellen is.

Daarvoor heeft men óf geautomatiseerde apparatuur nodig met een ingebouwd computertje of een systeem dat met ultrageluid en het doppler effect werkt. Dat laatste systeem is het meest betrouwbaar en wordt sinds dit voorjaar ook in onze kliniek gebruikt.. Om de bloeddruk goed te kunnen meten wordt de manchet (maatje baby !) rond de voorpoot aangelegd en opgeblazen. De kat moet dan rustig blijven omdat bij opwinding de bloeddruk zowieso omhoog schiet en we eigenlijk juist de bloeddruk in rust willen meten. Anderzijds omdat als de kat gaat vechten om los te komen er een dikke kans bestaat dat het dier in paniek de nagels van de achterpoot in de opgeblazen manchet zet en dan is het ...PFFFFT lege manchet en is de dierenarts weer 20 euro armer.

Het werken met dieren is dus vaak nogal wat lastiger dan met mensen. Ik denk tenminste niet dat er veel huisartsen zijn die een paar maal per jaar een nieuwe bloeddruk manchet moeten kopen omdat een patient deze heeft stukgebeten of stukgekrabd. ;-)

De oorzaak van te hoge bloeddruk bij katten is meestal gelegen in een slechte nierfunctie en soms is deze aanwezig zonder dat er een duidelijke oorzaak is (primaire hypertensie). Het is dus verstandig bij de verdenking op hoge bloeddruk zowel een bloeddrukmeting te doen als een bloedonderzoekje naar de nierfunctie.

Verschijnselen van hoge bloeddruk blijven vaak verborgen totdat het te laat is. De eerste verschijnselen zijn vaak bloedingen in het oog of netvlies en het loslaten van het netvlies. Op de foto hiernaast is te zien dat er al wat oudere (bruinrode) bloedingen wat dieper in het oog (achter de pupil) zitten. De pupil (het zwarte deel van het oog) is heel erg groot en het gele stukje van de iris is dan vaak nauwelijks meer te zien. Zo'n wijde en erg zwart pupil (ondanks fel daglicht) is een teken dat de kat niet zoveel gezichtsvermogen meer over heeft. Als dit niet snel behandeld wordt zal de kat onherroepelijk blind worden.

Een ander fenomeen bij hoge bloeddruk zijn hersenbloedingen of beroertes. De aandoening wordt bestreden met Norvasc (Amlodipine) tabletten. Hypertensie (hoge bloeddruk) komt vooral bij wat oudere katten veel voor. Eigenlijk zou bij katten boven de 8-10 jaar jaarlijks bij de inenting ook standaard even de bloeddruk moeten worden opgemeten. Helaas beschikken nog lang niet alle dierenartsen net als onze kliniek over bloeddruk meters. . Preventie van beroertes etc. is voor de kat natuurlijk veel beter dan pas ingrijpen als het al mis is gegaan. En laten we eerlijk zijn: ook bij onze huisarts is het opmeten van de bloeddruk toch al lang bijna standaard onderdeel van het konsult.

5 Mei
Het Dagboek is helaas met wat vertraging aangevuld omdat ik op een vogelcongres in het buitenland was. Het is moeilijk om anders dan via boeken en tijdschriften goed op de hoogte te blijven van alle nieuwe ontwikkelingen in je vak. Zeker wat de vogelgeneeskunde betreft. Dat is een dusdanig specialistische tak van Diergeneeskunde dat er in Nederland nauwelijks hoogstaand onderwijs voor wordt georganiseerd. Dat is natuurlijk ook wel lastig aangezien er in Nederland misschien maar een stuk of 15 dierenartsen zich echt intensief bezig houden met de geneeskunde van papegaaiachtigen. Het voordeel is dat je veel contacten hebt met buitenlandse collegae en dus ook weer veel nieuwe tips en trucs op doet om je patienten nog sneller en beter te behandelen. Deze tripjes zijn meestal behoorlijk kostbaar maar ja, voor een dierenarts is zijn kennis eigenlijk zijn belangrijkste werktuig. 

Het congres was georganiseerd in samenwerking met het Loro Parque op Tenerife. Voor papegaaienkwekers in Nederland net zo'n begrip als Mekka voor een Mohammedaan. Ik heb dus tevens de gelegenheid te baat genomen rond te kijken onder deskundige begeleiding in het kweekgedeelte van dit park. Hier wordt naast met algemeen voorkomende papegaaiachtigen ook gekweekt met zeer zeldzame en bijna uitgestorven kromsnavels. Met de opbrengst van de vogels die worden gekweekt in dit centrum wordt geprobeerd om de natuurlijke leefgebieden van bedreigde vogelsoorten in stand te houden (Loro Parque Foundacion). Van deze nuttige stichting ben ik maar gelijk lid geworden.

Een koppel (man en vrouw) van deze prachtige hyacinth ara's kost wel 25.000 euro. En men heeft er ca. 7 koppels zitten naast vele andere kostbare soorten. Geen wonder dat de collectie zwaar bewaakt wordt 's nachts.

15 April
Vandaag leek de praktijk wel een gekkenhuis. Collega van Lieshout was met vakantie en met een man/vrouw minder moesten we met zijn allen een regen aan rare gevallen en spoedgevallen opvangen zo direct na het weekend. Eén van die patiënten was de zwarte Duitse Herder Mike. Zijn baas Nutte was vandaag jarig en deze 4 maand oude pup had wel een heel bijzonder cadeautje voor hem bedacht: alweer een  reisje naar de dierenarts vanwege ernstige buikklachten.

Mike was al eens geopereerd aan een liesbreuk. Dat was de hond kennelijk zo goed bevallen dat hij 14 dagen gelden ook al flink wat ongein had uitgevreten. Tien dagen geleden moest hij al eens met spoed geopereerd worden aan een ingeslikt stuk touw dat klemzat in de dunne darm en een flinke lap stof die in zijn maag zat. Maar de ellende voor de baas was nog niet over. Sinds zaterdag/zondag had Mike weer last van buikpijn en braken. Vanmiddag was bij controle een harde pijnlijke dikte in de buik te voelen. Op de röntgenfoto was een grote gasbel te zien in een veel te wijd stuk darm dat bovendien blind leek te eindigen. Dat noemen we een ileusbeeld. Eronder was een witte massa op de foto te zien. Na een echo was ik er van overtuigd dat er iets ernstigs aan de hand was en Mike met spoed nog op de verjaardag van de baas opnieuw geopereerd moest worden.

Tijdens de operatie bleek Mike een invaginatie te hebben. Bij deze aandoening schuift een deel van een darm binnenin een ander stuk darm en komt daar klem te zitten . Net zoals een broekspijp bij het aantrekken soms deels in zijn eigen broekpijp binnenstebuiten omgevouwen zit. Op de foto kun je nog net de insnoering zien bij de beide pijlen.

Op de tekeningen staat het nog wat meer schematisch aangegeven. Als de in invaginatie vers is kun je de stukken nog uit elkaar trekken. Als de stukken darm al wat langer in elkaar geschoven zitten vergroeien ze vrij snel. Als de dunne darm in de dikke darm geschoven zit heeft de hond soms eerst maar weinig klachten. De dikke darm is zo ruim dat de ontlasting ook nog gewoon door deze vernauwing heen komt.

Pas later zwelt de darm meer op en ontstaan de problemen. De oorzaak van zo'n invaginatie is meestal niet meer te achterhalen. meestal betreft het jonge honden waarvan door diarree of irritatie extra heftige kneedbewegingen (peristaltiek) in de darmen ontstaan. Als daarbij toevallig een voortbewegende samentrekkingsgolf  net een tegen-peristaltische verwijdingsgolf treft, kunnen de darmstukken over elkaar heen schuiven totdat de ophangbanden en bloedvaten een nog verder over elkaar heen schuiven tegenhouden.

Bij Mike zat de darm al vergroeid en moest het in elkaar geschoven stuk darm er toch nog geheel weggehaald worden. De beide andere uiteinden van het ertussen uit geknipte stuk darm moesten daarna secuur aan elkaar gehecht worden. Helemaal zonder gevaar is deze operatie niet. Want er zitten vervelende bacteriën in dit stuk darm, die bij de geringste lekkage van de wond al een levensgevaarlijke en moeilijk te bestrijden buikvliesontsteking geven. Mike zat als oude operatie veteraanpup al weer een uur na de operatie druk te keffen in zijn hok. Hij was zeker bang dat ie de verjaardag van zijn baas misliep. Eigen schuld dikke bult ?.

24 Maart

Tijdens de dienst vanavond kwam nog een grappig geval binnen. Hoewel het natuurlijk niet altijd zo leuk of grappig voor de baas is. Maar een hond met een vel gekleurde öorbel"in zijn neus kom je ook niet alle dagen tegen. Beau is nl. een West Highland White Terrier. En deze hondjes zijn zeer nieuwsgierig en steken overal hun neus in. Alleen vanavond had hij zijn neus ergens wat te diep ingestoken: namelijk de hengel van de zoon des huizes. Het gevolg was dat de snoekhaak met drie scherpe punten dwars door zijn neus heen ging. Door de weerhaken trek je zo'n haak maar niet even 1-2-3 terug. Dus kreeg Beau een roesje om te slapen, waarna de "piercing" kon worden verwijderd. We doen dit door de haken achter de weerhaakjes door te knippen met een tang en deze vervolgens nog verder door de neusspiegel naar buiten te duwen. Zodat het restant van de haak  via het steekkanaal naar buiten geduwd wordt. Beau moet nu vannacht nog even blijven om de roes uit te slapen want vanwege een hartruis kon er geen kortwerkend middel gebruikt worden.

10 Maart
Konijnen zijn als echte knaagdieren afhankelijke van hun gebied. Anders dan bij mensen waar het gebit na het wisselen niet meer groeit, groeit het gebit bij het konijn levenslang door om de slijtage door het kauwen en knagen op te vangen. Bovendien heeft het konijn ook nog eens scherpe tanden nodig. Die scherpe tanden krijgt een konijn niet door het knagen op stokken, want daar wordt het gebit alleen maar stomper van. Door met de tanden of kiezen langs elkaar te knarsen houden de onder en boventanden elkaar scherp.

                                                                 normaal gebit ->

Alleen als de tanden of kiezen niet meer precies boven elkaar staan gaat dat fout. Bij dit konijn (Stampertje) leidde dat tot de aangroei van een aantal geweldige haken op de kiezen. Op de foto's links zijn de bruine puntschoen-achtige aangroeisels te zien. Door deze haken kon het dier steeds moeilijker eten, hoewel de snijtanden nog perfect zijn. Het konijn deed steeds langer over zijn eten en werd dan ook magerder en magerder. Daarom werd Stampertje onder narcose gebracht. Daarna werden de haken weggeknipt en vervolgens werden de kiezen mooi vlak gemaakt. "s middags zat het konijn al weer te eten.

8 Februari
Droopey is een hele leuke hond, alleen heeft hij zo'n jeuk en van die rare plekken op zijn pootjes. Het lijkt net of hij de avondvierdaagse heeft gelopen: allemaal op blaren lijkende wonden óp en net boven de zoolkussentjes. Tevens had Droopey plekken op zijn balzak, rond zijn anus en in de ooghoeken. De reu had ook plekken aan zijn lippen die in eerste instantie leken op een lipplooiontsteking. Maar bij nadere inspectie liepen de ontstekingen daarvoor toch te ver door naar voren toe. Lipplooiontstekingen worden veroorzaak door speekels wat uit de mond loopt in in huisplooien in de mondhoek de huid week én vatbaar voor ontstekingen maakt.

Dit beeld (ontstekingen op de overgang van huid naar slijmvlies en/of huid naar eeltplekken noemen we Pemfigus (of ook wel Pemphigus). Dermatologen (huid(dieren)artsen) onderscheiden daar dan nog weer verschillende categorien in : Pemfigus Vulgaris of Pemphigus Foliaceus of Bulleus Pemphigoid. Het verhaal van Droopy lijkt het meest op de laatste vorm. Wat is er aan de hand? De cellen van de opperhuid worden als ze nog jong zijn bij elkaar gehouden een eiwit dat een soort kit tussen de cellen vormt.

Om de één of andere onbekende reden raakt het afweer systeem in de war en gaat het extra afweerstoffen aanmaken tegen deze kit-eiwitten. Het resultaat is een ontstekingsreactie in de onderste delen van de opperhuid. Hierdoor ontstaan er blaren en laat de huid los. Deze aandoening is chronisch en moet met afweer onderdrukkende middelen (dexamethason, prednisolon of azothioprine) worden behandeld. Eigenlijk is het net een afstotingsreactie van een getransplanteerde (vreemde) nier of hart. Alleen is het afweersysteem zo in de war dat het zijn eigen huidcelkit als vreemd voorwerp gaat afstoten. Met 10 dagen gaan we bekijken of de therapie is aangeslagen of dat er nog zwaarder geschut gebruikt moet gaan worden.

18 Januari
Deze maand heb ik al diverse leguanen binnen gekregen met ernstig kalkgebrek. Op de foto hiernaat is "Co" te zien. Dit komt door een langdurige voeding met groenvoer. Dit bevat te weinig kalk. Soms geeft men ook geen of te weinig vitamine D3 erbij. Een andere keer geeft men er wel extra vitamine D3 bij maar omdat de voeding veel te weinig calcium bevat werkt een hoge dosis vitamine D3 averechts: het verergerd de symtomen juist. In plaats van vit.D3 geven kan men ook een UV lamp boven de dieren hangen zodat de VitD3 in de huid aangemaakt kan worden. Echter ook dan moet er voldoende kalk gegeven worden.

De verschijnselen van kalkgebrek zijn: minder eten en minder bewegen. Soms ontstaan er ernstige woekeringen aan het bot van de achterpoten waardoor de bespiering van het dier meer op een pofbroek gaat lijken. Uiteindelijk is er zo weinig kalk in het lichaam dat ook de spieren niet goed meer werken en de dieren verlamd raken. Bij jonge dieren zie ik nog wel eens botbreuken en ook een gebroken of misvormde rug wordt vaak veroorzaakt door chronisch kalkgebrek.

Merkwaardig genoeg krijgen veel van dit soort dieren ook nog kalk/vitatminepreparaten. Deze zijn kennelijk niet voldoende. Bij twijfel neem ik altijd een bloedmonster. Dat is bij leguanen prima te doen alleen moet je wel oppassen voor de vlijmscherpe nagels. Bloedafname vindt plaats uit de staart of uit een ader die onderhuids precies over het midden van de buik loopt. Soms is het lastig de ader te vinden en dan spoor ik de ader(s) op met de kleuren doppler echo. Het calciumgehalte van de leguaan zit normaal grofweg tussen de 2-3 mmol/l. Bij deze leguaan was dat 0.99 mmol. Het fosfaatgehalte zit gekoppeld aan het calcium omdat de niveau's van beiden worden geregeld door hetzelfde hormoon: het paraathormoon. Normaal zit het fosfaat gehalte ruwweg tussen de 0.5 en 1.5 mmol/l en deze leguaan had 4.6 mmol.

De leguaan gaat nu gedwangvoederd worden via een maagsonde en het voer wordt aangevuld met melkzure kalk (Calcium lactas). Deze kalkvorm smaakt niet vies en lost goed op in water of voedsel. Via het bloedonderzoek kan het effect van de therapie gevolgd worden. Ook heeft Co een vitamine D3 injectie gekregen.